نواحی بافت قالی درخش

درخش از مراکز مهم فرش بافی خراسان جنوبی است که در ۸۰ کیلومتری شمال شرقی بیرجند قرار گرفته است . سابقه قالیبافی میان مردم این ناحیه بسیار طولانی و حتی از بیرجند بیشتر است. برخی از زیباترین فرشهای مجموعه قالبهای «آستان قدس رضوی در این منطقه بافته شده است. 

قالی قدیمی درخش در بافت فشرده بود و در طرح به طور معمول نگارهای از ترنج بزرگ و برجسته داشت که بر متن ساده به رنگ نخودی و یا سرخ زیبای آلبالویی بافته می شود و گاهی نقشهایی از پرندگان نیز به آرایش آن کمک می کرد و با نگاره ای از بته که بیشتر وقت ها در قالیچه ها به کار می رفت. پیش و پس از جنگ جهانی اول در درخش قالیهای ارزان قیمت نیز بافته می شد که طرح آن با سرتاسری تکراری و یا ترنجی بود و به نام «قالی قاین» یا «خراسان» در اروپا بویژه در آلمان و فرانسه به فروش می رفت و این، اوج کار بافندگان درخش بود. 

امروزه در درخش و روستاهای اطراف آن زیباترین و بادوام ترین فرش ها بافته میشود در این منطقه فرش بافی در میان زنان ایل بهلوری رایج است و بافت قالیچه های کوچک و متاثر از طرح های ترکمنی کاردست ایشان است

برخی از فرش های قدیمی آن با نقشه های اصیل و باشکوهی آن چنان که در بافت های کردستان دیده ایم با نقش به های سر تا سری بافته شده اند. این بته های دو قلو که در جرگه نقاشان نقش قالی به نام به مادر بچه شهرت دارند در ردیف های موازی تمامی سطح فرش را مستور نموده اند. همین بته ها پهلو به پهلو به صورت دانه های تسبیح _ چهار گوشه قالی را یک دور کامل زده و حاشیه را می سازند. در این قبیل فرش ها اصولا بین حاشیه و زمینه از نظر شکل و رنگ اختلاف چندانی وجود ندارد و فرش به صورت یک تکه پارچه ترمه ای به نظر می رسد. 

. رنگ غالب این فرش ها لاکی نخودی سرمی سبز مغز پسته ای بژ آبی و رنگ زمینه آن اغلب کرم یا لاکی است. طرح فرش درخش معمولا لچک ترنج، ترنجی، دسته گل ،حیواندار، ریزماهی، آدمکی ، زمینه ساده با تک نقش مایه های گل و گیاه، بوته مادر و بچه و کله اسبی است.